• Gezondheid

    Wat is de ziekte van Lyme?

    ziekte van lyme

    De ziekte van Lyme, of Lymeziekte, is een infectieziekte die door de bacterie Borrelia veroorzaakt wordt. De ziekte heeft haar naam te bedanken aan een klein stadje in Amerika, Old Lyme, waar de ziekte in de jaren ’70 werd herontdekt. De ziekte van Lyme wordt in de meeste gevallen overgedragen door de beet van een geïnfecteerde teek. De teek nestelt zich op de huid en zuigt zich vervolgens vol met bloed. Is het een geïnfecteerde teek? Dan kunnen de Lyme-bacteriën worden overgedragen naar de mens. Het is ook bewezen dat zwangere vrouwen de ziekte van Lyme kunnen doorgeven aan hun ongeboren kind. Het meest voorkomende symptoom van de ziekte is een rode ring op de plaats waar de teek zich aan de huid heeft vastgehecht. Dit is niet altijd het geval, mensen kunnen ook besmet raken zonder dat ze een rode ring hebben gesignaleerd. In het geval van besmetting, is er de Ziekte van Lyme behandeling. De diagnose van de besmetting is een klinische diagnose en wordt gesteld door een arts.

    Gevolgen ziekte van Lyme

    Als de Borrelia bacterie zich eenmaal in het lichaam bevindt, tast de bacterie vooral het zenuwweefsel, gewrichten, de huid en het hart aan. Klachten die in de eerste drie maanden vooral voorkomen zijn griep, hoofdpijn, spierpijn, nekpijn, en vermoeidheid. Na deze drie maanden, als de ziekte onopgemerkt door kan gaan naar de volgende fase, ontstaan er ernstigere klachten. Bij deze late Lymeziekte kunnen er gewrichts-, huid-, neurologische-, of hartklachten ontstaan. De klachten die met het zenuwstelsel te maken hebben komen het meest voor; zenuwuitval of zenuwpijn op willekeurige plekken in het lichaam.

    Behandeling ziekte van Lyme

    Antibiotica is een succesvolle behandeling als dit vroeg na de besmetting gebeurt. Alhoewel antibiotica veel wordt gebruikt als ziekte van Lyme behandeling, zijn de meningen van artsen en wetenschappers over de behandeling van de Lymeziekte zeer verdeeld. Omdat de meningen zo verdeeld zijn, zijn er meerdere zorgrichtlijnen ontstaan: de ILADS-richtlijn, de DGB-richtlijn, en de CBO-richtlijn. Door al deze verschillende zorgrichtlijnen wordt het in ieder geval duidelijk dat er nog veel wetenschappelijk onderzoek nodig is om tot een betere behandeling te komen. Iets wat wetenschappers wel zeker weten is dat hoe langer iemand besmet is, hoe moeilijker het is om de ziekte met succes te behandelen. Wanneer de ziekte te laat of onvoldoende behandeld is, kan een patiënt zelfs chronische Lyme ontwikkelen. Naast antibiotica is het belangrijk om voldoende lichaamsbeweging te hebben en gezonde voeding te nemen.